خانه / قوانین و مقررات / منشور حقوق زندگی سالمندان

منشور حقوق زندگی سالمندان

ماده ۱: حق زندگی.

  • آزادی محل زندگی.
  • خانواده و دیگر مداخله‌کنندگان درمانگر باید حق سالمند را در انتخاب محل زندگی رعایت نمایند.
  • سالمند را باید از خطرات احتمالی هر موقعیت آگاه کرد.

 

ماده ۲: مناسب‌سازی محیط زندگی با نیازهای فرد سالمند.

  • محیط زندگی سالمند باید با نیازهای خاص وی مطابقت داشته باشد.
  • در صورت کاهش استقلال فرد سالمند به هر دلیلی وی می‌تواند در منزل دوم خویش تحت مراقبتهای ویژه بخشهای دولتی یا غیردولتی قرار گیرد.
  • ارتقاء کیفیت زندگی و آسایش جسم و روح سالمند باید هدف نهایی پروژه خدمت‌رسانی باشد.
  • برخورداری از فضای خصوصی و اجتماعی ویژه سالمند می‌بایست در مراکز درمانی و توانبخشی مدنظر قرار گیرد.

 

ماده ۳: زندگی اجتماعی علی‌رغم محدودیت‌های مشارکت سالمند.

  • آزادی عمل در برقراری ارتباط حق مسلم سالمند است.
  • خدمات اجتماعی می‌بایست با توجه به شرایط دوران سالمندی متناسب سازی شود.
  • سالمندان باید از حقوق فردی واجتماعی خود مطلع شوند.

 

ماده ۴: حضور و نقش فعال اطرافیان.

  • حفظ روابط اجتماعی با خانواده و دوستان حق طبیعی سالمندان است.
  • تقویت نقش مهم خانواده در ارائه حمایت‌های اجتماعی می‌بایست مدنظر قرار گیرد.
  • محیط زندگی سالمند باید با نیازهای خاص وی مطابقت داشته باشد
  • در صورت عدم وجود نزدیکان حمایت گر این نقش به عهده مراکز توانبخشی و درمانی سالمندان و داوطلبان می‌باشد.

 

ماده ۵: درآمد و دارایی.

  • سالمند مالک تمامی درآمدها و دارایی‌های خود می‌باشد.
  • دارایی فرد سالمند در صورت وابستگی روانی و جسمی وی از سوی قانون مورد محافظت قرار گیرد.
  • در صورتی که درآمد و توانایی مالی سالمند کفایت رفع نیازهای او را نکند باید از حمایت رفاهی قانونی بهره‌مند شود.

 

ماده ۶: ارج نهادن به فعالیتهای سالمند.

  • حفظ و نگهداری تواناییهای انجام فعالیتها تا حد امکان.
  • سالمندان با سطح شناختی پایین نیز نیاز به ابراز وجود دارند.
  • مشارکت فعال سالمندان از احساس پوچی و بی‌ارزشی آنان پیشگیری می‌کند.

 

ماده ۷: آزادی انجام فعالیتهای مذهبی.

  • مراکز خاص سالمندان باید محلی برای ادای مراسم مذهبی داشته باشد.
  • حفظ و تکریم سالمند با هر دین و مذهب.
  • رعایت و حفظ اصول مذهبی مورد قبول فرد سالمند.

 

ماده ۸: حفظ استقلال سالمند.

  • پیشگیری از وابستگی سالمند توسط مراکز سالمندی و خانواده حق مسلم اوست.
  • خانواده و مراکز سالمندی باید مجهز به دستورالعمل‌های پیشگیری از وابستگی جسمی و روانی سالمندان باشند.

 

ماده ۹: حق بهره‌مندی از مراقبت.

  • سالمند مثل هر گروه سنی دیگر باید دسترسی به مراقبت‌های خاص داشته باشد که این مراقبت شامل تمامی خدمات پزشکی و توانبخشی لازم می‌باشد.
  • تجهیز مۆسسات توانبخشی و بیمارستانها با نیازهای خاص سالمند از وظایف دولت است.

 

ماده ۱۰: حق بهره‌مندی از مراقبین آموزش دیده.

  • وجود آموزش خاص در رشته سالمندشناسی و طب سالمندی برای مراقبین اساسی است.
  • بهره‌مندی تمامی پرسنل مراقب از حمایتهای روانی در مراکز سالمندی.

 

ماده ۱۱: رعایت شرایط جسمی و روحی در مراحل آخر زندگی سالمند.

  • مراقبت دقیق از دردهای جسمی و تالمات روحی در مراحل آخر زندگی سالمند و حمایت از خانواده وی وظیفه نظام‌های حمایتی است.
  • تمامی مراقبین باید از اصول ارتباطی در مورد مراحل آخر زندگی و مرگ سالمند مطلع باشند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *