خانه / قوانین و مقررات / اصول سازمان ملل در مراقبت از سالمندان

اصول سازمان ملل در مراقبت از سالمندان

اصول مهم سازمان ملل متحد پیرامون حمایت و مراقبت از سالمندان

پیر شدن جمعیت یک چالش برای همه جوامع است. دستورالعمل ها و اصول جهانی برای امن کردن و فعال کردن افراد مسن به معنای ادغام آنها در جامعه به عنوان یک شهروند کامل در جوامع مختلف، طراحی شده است. به عنوان یک نمونه از چنین اهداف جهانی می توان به اصول تصمیم گیری سازمان ملل متحد اشاره کرد که در سطح اتحادیه اروپا اجرا شد: برای رسیدگی به چالش تغییرات جمعیتی، سازمان ملل متحد در ۸ تا ۱۲ آوریل ۲۰۰۲ در مادرید اسپانیا، مجمع جهانی در مورد سالمندی را برگزار کرد و درصدد ارائه یک برنامه عملی بین المللی بود.

مجمع مذکور سه پایه برای اقدامات ملی و بین المللی درخصوص سالمندان بدین شرح اعلام کرد:

  • سالمندان و توسعه
  • ارتقا سلامت و رفاه در سنین بالا   
  • تضمین یک فضای حمایتی و سودمند

بنابراین سازمان ملل متحد پنج اصل را برای حمایت و مراقبت از سالمندان درنظر گرفت:

  • استقلال
  • مشارکت
  • مراقبت
  • خودباوری
  • کرامت

سازمان مذکور از سایر کشورها خواست در تدوین برنامه عملی خود درخصوص سالمندان از اصول زیر پیروی نمایند:

الف) استقلال

  • سالمندان باید به مواد غذایی مناسب، آب، پناهگاه، لباس و مراقبت‌‌های بهداشتی تهیه شده از درآمد، خانواده و حمایت جامعه دسترسی داشته باشند.
  • سالمندان باید فرصتی برای کار کردن داشته باشند یا به عبارت دیگر به فرصت ‌های تولید درآمد دسترسی داشته باشند.
  • سالمندان باید قادر به مشارکت در نیروی کار جامعه خود باشند.
  • سالمندان باید به فرصت ها و برنامه ‌های آموزش و پرورش مناسب دسترسی داشته باشند.
  • سالمندان باید بتوانند در فضا‌های امن و سازگار با ترجیحات شخصی و ظرفیت ‌های در حال تغییر زندگی کنند.
  • سالمندان باید بتوانند در خانه خود تا حد امکان اقامت کنند.

 

ب) مشارکت

  • سالمندان باید به صورت ادغام شده در جامعه باقی بمانند و به طور فعال در طراحی و پیاده سازی سیاست‌های ی که به طور مستقیم بر بهزیستی آنها تأثیر می گذارد، مشارکت کنند و دانش و مهارت ‌های خود را با نسل جوان به اشتراک بگذارند.
  • سالمندان باید توانایی جست و جو و توسعه فرصت ‌های ی برای خدمت به جامعه را داشته باشند و به عنوان یک داوطلب در موقعیت ‌های مناسب به علایق و توانایی ‌های شان خدمت کنند.
  • سالمندان باید توانایی شکل گیری جنبش ها یا انجمن ‌های سالمندان را داشته باشند.

پ) مراقبت

  • سالمندان باید از مراقبت‌‌های خانواده و اجتماع بهره‌مند شوند و مطابق با ارزش‌‌های فرهنگی هر اجتماعی محافظت شوند.
  • سالمندان باید به مراقبت‌‌های بهداشتی برای کمک به آنها جهت حفظ یا به دست آوری سطح مطلوبی از بهزیستی جسمی، ذهنی و احساسی دسترسی داشته باشند و از تعلل در بیماری و شروع آن جلوگیری شود.
  • سالمندان باید به خدمات اجتماعی و حقوقی برای ارتقاء استقلال، حفاظت و مراقبت خودشان دسترسی داشته باشند.
  • سالمندان باید توانایی به کارگیری سطوح مناسبی از مراقبت‌‌های نهادی را داشته باشند که حفاظت، توانبخشی و انگیزش ذهنی و اجتماعی را در یک محیط انسانی و امن فراهم آورد.
  • سالمندان باید توانایی برخورداری از حقوق بشر و آزادی‌‌های بنیادی هنگام اقامت در پناهگاه، مراقبت و درمان مناسب که شامل احترام به شأن، کرامت، عقاید، نیازها و حریم خصوصی آنها باشد را جهت حق تصمیم گیری در مورد مراقبت و کیفیت زندگی خود داشته باشند.

ت) خودباوری

  • سالمندان باید توانایی دنبال کردن فرصت ‌های ی برای گسترش پتانسیل ‌های خود داشته باشند.
  • سالمندان باید به منابع آموزشی، فرهنگی، معنوی و تفریحی جامعه دسترسی داشته باشند.

ث) کرامت

  • سالمندان باید توانایی زندگی در کرامت و امنیت را داشته باشند و از استثمار و سوء استفاده جسمی و روانی آزاد باشند.
  • سالمندان باید به طور منصفانه بدون درنظر گرفتن سن، جنس، نژاد یا زمینه قومی، معلولیت یا دیگر ویژگی ها تحت درمان قرار گیرند و فارغ از سهم اقتصادی آنها گرامی داشته شوند.

 تهیه و تنظیم: دکتر ایوب نافعی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *